Hoeveel weet je over polyurethaankabels? (TPU-kabels)

PolyurethaankabelDe term 'super slijtvast' verwijst naar kabels die polyurethaan gebruiken als isolatie of mantel. De term 'super slijtvast' heeft betrekking op de super slijtvastheid van de kabelmantel en de isolatielaag.

 

Het polyurethaanmateriaal dat in kabels wordt gebruikt, wordt over het algemeen TPU genoemd, oftewel thermoplastisch polyurethaan-elastomeerrubber. Het wordt hoofdzakelijk onderverdeeld in polyester- en polyethertypen, met een hardheidsbereik van 60HA tot 85HD, en is slijtvast, oliebestendig, transparant en elastisch. TPU heeft niet alleen uitstekende eigenschappen op het gebied van slijtvastheid, treksterkte, sterkte en verouderingsbestendigheid, maar is ook een volwaardig, milieuvriendelijk materiaal.

 

Vandaag laat Lansheng Cable u kennismaken met de 8 belangrijkste kenmerken en toepassingsgebieden van polyurethaankabel.

 

8 belangrijke kenmerken:

1. Slijtvastheid

 

Wanneer een kabel tijdens gebruik vaak wordt blootgesteld aan mechanische invloeden zoals wrijving, krassen en schuren, zal het oppervlak geleidelijk slijten. Daarom is de slijtvastheid van het materiaal bij de materiaalkeuze erg belangrijk.

 

TPU-kunststof is een uitstekend slijtvast materiaal dat meer dan vijf keer zo slijtvast is als kabels met een mantel van natuurrubber. Het is daarom een ​​van de meest geschikte materialen voor slijtvaste producten.

 

2. Treksterkte

 

De treksterkte van polyurethaankabels bedraagt ​​tot 38 MPa, terwijl de treksterkte van gewone kabels met een rubberen mantel (een van de meest voorkomende kabels op de markt) slechts 8-12 MPa is.

 

Wanneer de kabel wordt gebruikt in een omgeving met geforceerde trekkracht, heeft de rubberen kabelmantel een slechte treksterkte en breekt de kern gemakkelijk onder invloed van externe spanning. De uitstekende treksterkte van de polyurethaan kabelmantel en isolatie biedt goede bescherming aan de draadkern, waardoor deze langer meegaat.

 

3. Scheurprestaties

 

Scheursterkte is het vermogen van een materiaal om scheuren te weerstaan. Over het algemeen heeft TPU een hoge scheurweerstand en is de scheursterkte uitstekend in vergelijking met sommige veelgebruikte rubber- en kunststofmaterialen.

 

4. Verdraaiingsprestatie

 

Veel kunststofkabels (zoals RVV) zijn gevoelig voor breuken bij herhaalde, periodieke belastingen. Polyurethaankabels behouden daarentegen een uitstekende buigweerstand onder verschillende omstandigheden, waardoor ze een van de beste keuzes zijn voor omgevingen waar herhaaldelijk buigen voorkomt.

 

5. Hydrolysebestendigheid

 

Polyurethaankabels zijn goed bestand tegen water in troebel water en vertonen binnen 1 tot 2 jaar geen duidelijke hydrolyse, met name de polyetherserie presteert beter.

 

6. Bestand tegen hoge temperaturen en oxidatie.

 

Over het algemeen oxideren plastic grondstoffen gemakkelijk bij temperaturen boven 70℃ gedurende langere tijd, terwijl TPU een goed antioxiderend vermogen heeft; de temperatuurbestendigheid van TPU kan doorgaans 120℃ bereiken.

 

7. Oliebestendigheid en eigenschappen van medicijnresistentie

 

TPU is een sterk polair polymeermateriaal met een zeer geringe affiniteit met niet-polaire minerale oliën en is vrijwel niet-corrosief in brandstoffen (zoals kerosine en benzine) en mechanische oliën (zoals hydraulische olie, motorolie, smeerolie, enz.); polyesterproducten zijn in dit opzicht beter geschikt voor polyurethaankabels.

 

8. Prestaties bij lage temperaturen

 

Polyurethaankabels hebben een zeer goede weerstand tegen lage temperaturen en zijn doorgaans bestand tegen temperaturen tot -50℃. Ze kunnen diverse toepassingen vervangen waar gangbare PVC- en rubberen mantelkabels niet gebruikt kunnen worden vanwege brosheid bij lage temperaturen. Ze zijn met name geschikt voor kabels die in zeer koude gebieden worden gebruikt.

 

 

Toepassingsgebieden:

 

01Maritieme toepassingskabel

 

De verschillende soorten onderzeese kabels kunnen eenvoudigweg worden onderverdeeld op basis van vier aspecten.

 

Structureel gezien worden onderzeekabels hoofdzakelijk onderverdeeld in drieaderige en eenaderige onderzeekabels. Middenspannings- en laagspanningsleidingen gebruiken drieaderige onderzeekabels, terwijl hoogspanningsleidingen eenaderige onderzeekabels gebruiken. Functioneel gezien hadden onderzeekabels een halve eeuw geleden alleen een eenvoudige stroomtransmissiefunctie. Tegenwoordig combineren onderzeekabels twee functies, waardoor ze effectief elektriciteit en signalen over dezelfde kabelverbinding kunnen transporteren. Qua isolatiemateriaal worden ze onderverdeeld in met olie gevulde en met geëxtrudeerde kunststof geïsoleerde onderzeekabels. Qua belastingstype worden ze onderverdeeld in gelijkstroomonderzeekabels (DC) en wisselstroomonderzeekabels (AC). De kenmerken van DC-onderzeekabels zijn lage verliezen en de mogelijkheid om gemakkelijk over lange afstanden te transporteren, maar de toepassingservaring met DC-onderzeekabels is beperkt. De bouwkosten voor DC-omvormerstations zijn hoog, terwijl AC-onderzeekabels groot zijn, maar de operationele en onderhoudstechnologie is volwassen en de bijbehorende bouwkosten zijn laag. Daarom moeten ontwerpers van onderzeekabeltrajecten doorgaans technische en economische afwegingen maken om de voordelen te maximaliseren.

02  Industriële robots en RobotkabelS

 

Het is bekend dat meer dan de helft van alle nieuwe industriële robots ter wereld in China is geïnstalleerd, en dat robots die in China zijn geproduceerd ook een aanzienlijk deel uitmaken van deze sector. De vraag naar robotkabels, als essentieel onderdeel van robots, mag dan ook niet worden onderschat. De industriële robotindustrie bloeit in China en trekt steeds meer belangstelling van kabelbedrijven. Als belangrijk onderdeel van robots, Draad en kabel De marktvraag is explosief gegroeid en kabelbedrijven zullen een unieke kans krijgen voor ontwikkeling en transformatie.

03 Kabelhaspel voor havenmachines en portaalkranen

 

De kabelhaspel van de portaalkraan moet de kabel automatisch kunnen oprollen, en het aandrijfkoppel van de kabelhaspel mag niet lager zijn dan het maximaal benodigde oprolkoppel. Tijdens het afrollen van de kabel moet de trekkracht op de kabelgeleider zo klein mogelijk zijn. Voor kabels zonder versterkte kern is de maximaal toelaatbare trekkracht op de doorsnede van de koperen geleider 20 N/mm². Bij een hoge oprolsnelheid of een hoog kabelgewicht moet een versterkte staalkabel die de vereiste trekkracht kan weerstaan, als kern worden toegevoegd.

04kabels voor mijnbouwmachines

 

De draden en kabels van mijnbouwmachines moeten een betere slijtvastheid, hydrolysebestendigheid, hoge temperatuurbestendigheid en oxidatiebestendigheid hebben. Daarom zijn de eisen aan draad- en kabelmaterialen relatief streng.